وقتی شمع تولد قفل یک زندان را باز می‌کند

وقتی شمع تولد قفل یک زندان را باز می‌کند
همه ما روز تولد را با کیک، شمع و هدیه می‌شناسیم؛ روزی که معمولاً شادی آن در همان جمع خانوادگی باقی می‌ماند. اما این روزها در البرز، عده‌ای تصمیم گرفته‌اند معنای دیگری به تولد بدهند؛ آن‌ها شمع‌هایشان را با آرزوی آزادی انسانی خاموش می‌کنند و هدیه‌ای می‌دهند که نه روی میز می‌ماند و نه با گذر زمان فراموش می‌شود؛ هدیه‌ای به وسعت بازگشت یک پدر یا مادر به آغوش خانواده.

به گزارش روابط عمومی ستاد مردمی دیه کشور، کافی است لحظه‌ای چشم‌ها را ببندید و تولد را بدون کیک، بادکنک و کادو تصور کنید. حالا همان روز را با صدای باز شدن درِ زندان و اشک‌های مادری که بعد از ماه‌ها فرزندش را در آغوش می‌گیرد، کنار هم بگذارید. شاید آن وقت بتوان فهمید چرا این روزها در البرز، بعضی‌ها تولدشان را جور دیگری جشن می‌گیرند.

چند سالی است پویش «یک تولد، یک آزادی» در استان البرز شکل گرفته؛ پویشی که می‌خواهد شادی یک روز شخصی را به لبخند خانواده‌ای گره بزند که ماه‌ها و شاید سال‌ها چشم‌انتظار بازگشت عزیزشان بوده‌اند.

این بار روایت از جوانی آغاز می‌شود که زمین فوتبال را بهانه‌ای برای شهرت نمی‌داند. عرفان آشوری، بازیکن آینده‌دار تیم فوتبال گسترش آپادانا، در روز تولدش به جای برگزاری یک جشن معمولی، راهی ستاد مردمی دیه البرز شد تا سهم خودش را در آزادی یک زندانی جرایم غیرعمد ادا کند.

او معتقد است هیچ هدیه‌ای ارزشمندتر از بازگشت یک انسان به خانه نیست؛ خانه‌ای که شاید کودکی هر شب چشم به در دوخته باشد یا مادری روزهایش را با انتظار سپری کند.

محمدباقر مقدسی، مدیر ستاد مردمی دیه البرز، این اقدام را نمونه‌ای از مسئولیت‌پذیری اجتماعی نسل جوان می‌داند و می‌گوید قهرمان واقعی فقط کسی نیست که در میدان ورزش پیروز می‌شود، بلکه آن کسی است که بتواند امید را به زندگی دیگران بازگرداند.

اما این روایت تنها به یک تولد ختم نمی‌شود.

در نقطه‌ای دیگر از همین استان، محمدعلی ارجمندی تصمیم گرفت سالروز تولدش را با اقدامی متفاوت ماندگار کند. او سه میلیارد ریال برای آزادی زندانیان جرایم غیرعمد اهدا کرد؛ مبلغی که زمینه بازگشت پنج نفر به خانه و پایان چشم‌انتظاری پنج خانواده را فراهم ساخت.

شاید در نگاه اول، این اعداد تنها چند رقم باشند؛ اما پشت هر آزادی، سفره‌ای دوباره کنار هم جمع می‌شود، کودکی دوباره دست پدرش را می‌گیرد و مادری پس از روزها نگرانی، آرامش را تجربه می‌کند.

همین اتفاق‌های کوچک است که پویش «یک تولد، یک آزادی» را از یک کمپین ساده فراتر برده و آن را به فرهنگی برای مهربانی تبدیل کرده است؛ فرهنگی که از مردم می‌خواهد شادی‌های شخصی را با امید دیگران قسمت کنند.

امروز دیگر در البرز، جشن تولد فقط فوت کردن شمع‌ها نیست. برای بعضی‌ها، تولد یعنی باز شدن دری که مدت‌ها بسته مانده بود؛ یعنی پایان انتظار خانواده‌ای که شاید بزرگ‌ترین آرزویش، شنیدن صدای زنگ خانه و دیدن عزیزش پشت در باشد.

ستاد مردمی دیه البرز نیز از شهروندان، ورزشکاران، هنرمندان، فعالان اقتصادی و همه کسانی که می‌خواهند تولدی متفاوت را تجربه کنند، دعوت کرده است تا به این پویش بپیوندند؛ پویشی که ثابت کرده گاهی ساده‌ترین تصمیم‌ها، بزرگ‌ترین معجزه‌ها را رقم می‌زنند و یک شمع تولد، می‌تواند چراغ خانه‌ای را دوباره روشن کند.

۲۰ تیر ۱۴۰۵
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید